Jakże rade Twoje Kwiaty...

Jakże rade wszystkie kwiaty

...

Że Ty w domu już

Że na Ciebie

Mogą patrzeć

Gdy wejdą na próg

Bowiem jakże sobie cenią

Całe pasmo dat

Że pod Twoją dobrą dłonią

Mogą zawsze trwać

Nie są straszne

Zmienne aury

I słońce i deszcz

Bo jak je od nieszczęść ustrzec

Jakże dobrze wiesz

Więc zapewne dobrze słyszysz

I ten szmer

I szum

Jakże rade Twoje Kwiaty

Że już jesteś tu

Po co im Królowa Anglii

Gdy daleko jest

One zawsze razem z Tobą

Chcą iść w każdy dzień

Bo są pewne

Bo i wiedzą

Jak przez każdy dzień

Jakże im przychylasz Niebo

Żeby zawsze jak u siebie

Dobrze miały się

Bo jesteś Szafarka Kwiatów

Taki już Twój los

Taki już Twój świat

Jakże lubisz

W swoim świecie

Pośród swoich

Swoich Kwiatów

Razem z nimi

TRWAĆ

Donieść wody kiedy sucho

Gdy nadmierny deszcz

Jak uchronić

przed powodzią

Jakże dobrze wiesz

Z Tobą czują się bezpieczne

I szczęśliwe są

Bo potrafisz im zapewnić

Także im

Szczęśliwy dom

I zapewnisz im podpórkę

Kiedy silny wiatr

I z zazdrości i z podziwu

Chce złamać

O ziemię rzucić

Ich cudowny kwiat

I chce porwać

I chce ponieść

Twoje Kwiaty

Do tysięcy rąk

A Ty mówisz

Za nic w świecie

Tutaj jest ich dom

Jakże rade Twoje Kwiaty

Że Ty w domu już

Że na Ciebie

Mogą patrzeć

Gdy wejdą na próg

Stanisław J. Zieliński

19.06.2016 R

Wystąpienie W.Podjackiego w 225 rocznicę Konstytucji 3 Maja cz.1 - 3.05.16

Gość z Polski i Angielskie Łabędzie

Gość z Polski i Angielskie Łabędzie

I podeszły do mnie nagle

I pytały całym sercem

Czy już wiem

Do kiedy będę

I pytały mnie

Skąd jestem

I są dumne

Że są w Anglii

I już tutaj

Jest ich miejsce

Od pokoleń

Pewny status

Bo od wieków

Są królewskie

I mówiły mi do ucha

Że aż czerwieniały lica

Że im bardzo

Wpadłam w oko

Że aż gubią się

W zachwytach

I zdumione były bardzo

Co nie mieści się im

W myślach

Czy to prawda

Że gdzieś w Polsce

Tak cudowna

Tak wspaniała

To jest każda Łabędzica

Czy tylko ja taka 
Jedna

I mówiły mi dyskretnie

Że z nich każdy

To już mógłby być

I biegły

Bowiem znają

Już tak dobrze

W Anglii

Cały Dwór Królewski

I Królowa mówi nieraz

Będąc w niemałym zachwycie

Że na dworze bez łabędzi

Tego czaru i uroku
Nigdy już
Nie byłoby 
Nigdzie

Lubi patrzeć

I podziwiać

Gdy widoczność

Dobra

Jasna

Jak podrywa się do lotu

I jak wzbija się

Ku Niebu

Najlepsza na świecie

Brytyjska Królewska

Łabędzia Eskadra

Jeden taki był uparty

I tak bardzo się zachwycał

I otwarcie nawet pytał

Czy bym mogła

Z marszu zostać

Tylko jego

Też królewska

Łabędzica

Lecz łabędzie

Wierne ptaki

Fruną chętnie

Zawsze prosto

I już wierne są na wieki

Jeśli kiedy

Dadzą słowo

I mówiłam

Że ja także

Dałam kiedyś

Takie słowo

Lubię fruwać

Zawsze prosto

Zawsze prosto

I wysoko

I Królowa mówi nieraz

Będąc w niemałym zachwycie

Że na dworze bez łabędzi

Tego czaru i uroku
Nigdy nie byłoby nigdzie

Stanisław J. Zieliński

17.05.2016 R

Pytania do wykladu prof. A.Nowaka: "Polityka historyczna Polski" cz.1 -...

Jeśli jechać to taborem

Jeśli jechać to taborem

Drogą przez największy las..

...

Już o świcie

Rwać z kopyta

Aż o tabor

Tłucze

Wiatr

I nie patrzeć na granice

Jeden tabor

Jeden świat

Dobre karty

Przede wszystkim

Dobra karta

Pewny fart

A tam gdzie jakaś polana

Odpoczynek i ognisko

A i tańce

I biesiada

Z sąsiadami

I z rodziną

Zawsze hojnie

I dostojnie

Z Bogiem w sercu

Ponad wszystko

Jeśli jechać

To taborem

Jeśli kraj wybierać

Polskę

Jechać lasem

Jechać polem

I zaprzęgom dać odpocząć

By objechać

Europę

I zaśpiewać

I zatańczyć

Wszędzie w serca

Radość wlać

I ze smutku

I z kłopotu

Choć na chwilę

Wyrwać

Świat

Bo ma Cygan

Takie serce

I tak już

Po wszystek czas

Choć w taborze

A ugości

Bo już taką

Duszę

Ma

I zaprosi do ogniska

Usiądziemy razem w krąg

Zaśpiewamy zgodnym głosem

Byś nam była

Zawsze Polsko

Byś nam była Europo

Zawsze pewny

Święty

Dom

I choć dola

Zawsze w drodze

Co dzień

Inna droga

Inne miejsce

I dostatek niedostatku

Ale jednak mimo wszystko

Od radości

Samym życiem

Aż radością

Kipi

Serce

Jeśli jechać

To taborem

Drogą przez największy las

Już od świtu

Rwać z kopyta

Aż o tabor

Tłucze wiatr

Stanisław J. Zieliński

2.05.2016 R

Straż Miejska nie wpuszcza na galerię sesji Rady M.Gdańska? Interwencja ...

Wystąpienie W.Podjackiego w 225 rocznicę Konstytucji 3 Maja cz.1 - 3.05.16