środa, 25 października 2017

I Bis Jasna Góra I Bis Watykan

I Bis Jasna Góra
I Bis Watykan



Czcigodnemu Ojcu Tadeuszowi Rydzykowi
w  serdecznej dedykacji Autor...


 i jednocześnie...W Dniu Imienin Patrona Tadeusza 28.10.A.D.2017 - Sterniku Nawy Maryjnej i Chrystusowej- Nawy Bożej, w której tak wielu znajduje Pokrzepienie...Mówisz Fundacja "Nasza Przyszłość" i staje się - jest Fundacja "Nasza Przyszłość". Mówisz : "Nasz Dziennik" i staje się - jest 'Nasz Dziennik". Mówisz : "Radio Maryja " i staje się...Jest Radio Maryja. Mówisz : Telewizja TRWAM i staje się - jest Telewizja TRWAM. Mówisz : multiplex. I staje się...Jest multiplex. Mówisz : Wyższa Szkoła Kultury Społecznej i Medialnej...I staje się. Jest Wyższa Szkoła Kultury Społecznej i Medialnej.
Pierwszy Kapłanie Naszej Najjaśniejszej Rzeczypospolitej...Jakże  dziwną  moc w sobie masz...   Mówisz i wnet staje się to, o czym mówisz...I powiedziałeś: Sanktuarium p.w. Najświętszej Maryi Panny Gwiazdy Nowej Ewangelizacji i Św. Jana Pawła II jako wotum dziękczynne Narodu Polskiego za Pontyfikat Jana Pawła II...I jest ta Świątynia, jakże okazała i piękna, że bis Jasna Góra i bis Watykan.

Czcigodny Księże Dyrektorze i Doktorze, jakże Godny Uczniu Jezusa Chrystusa i Rycerzu Najświętszej Maryi Panny ...W Imieniu własnym
i Zarządu Krajowego oraz Wszystkich Oddziałów 
Polskiego Związku Katolicko - Społecznego 
życzę kolejnych równie owocnych lat... 

Zbigniew Aleksander Toczek
Prezes Zarządu Krajowego 
Polskiego Związku Katolicko-Społecznego.


Bis Jasna Góra 
I Bis Watykan

Szydercy mówią
Że ta Świątynia
To Imperium Prywatne
Czcigodnego Ojca Tadeusza
A ja pytam
Po co to szyderstwo
Po co te niesmaczne żarty
I te medialne tubalne
Krzyki


Sanktuarium  p.w.
Najświętszej Maryi Panny
Gwiazdy Nowej Ewangelizacji
I Św. Jana Pawła II
Także na orbitach
Satelitarnych
Na polach multipleksu
I na falach eteru
To najpiękniejsze na świecie
Sanktuarium Maryi
I schody ma prosto do Wisły
I chodniki
Prosto do Miasta
I kiedy wyruszasz


W tę szczególną  drogę
Wynurza się z mgieł
Z mroków wieczoru


I im jesteś bliżej
Jest cała w bieli
I jakże okazała
Wotum Dziękczynne
Narodu Polskiego
Wotum Dziękczynne
Za Ojca Świętego
Świętego Jana Pawła II
Wotum Dziękczynne
Cegiełka po cegiełce
Latami składane


Na Te Czcigodne
Na Te Najświętsze
Dłonie Bogurodzicy Dziewicy
Która zawsze Bogiem
Sławiena
Maryja

I dzisiaj 
Różańcem Świętym
I dzisiaj Koronką
Do Miłosierdzia Bożego
Cała Polska 
Tu zmierza
W ów 
Szczególny Dzień
W Dzień 
Pierwszego Odpustu
Świętego Jana Pawła II
22 Października A.D.2017 
I wszystko już gotowe
I jakże radośnie biją 
Biją wszystkie dzwony
Że słyszysz Barkę
I słyszysz Te Deum
I słyszysz ów Pierwszy 
Pierwszy Hymn Polski
Bogurodzico Dziewico
Bogiem sławiena Maryjo 
I tu w Toruniu
Znowu ze zdumienia
Zakręciły się
Wszystkie Ciała Niebieskie
Nad głową


Wielkiego Astronoma
Mikołaja Kopernika
Który ongiś przed wiekami
Zatrzymał Słońce
I poruszył Ziemię
Tak teraz Ty Ojcze Tadeuszu
Przeniosłeś tu do Torunia
Jak przystało


Na Redemptorystę Herkulesa
Przeniosłeś tu
Do Torunia


I Jasną Górę
A i Watykan

I nawet Prymas
Stefan Wyszyński
Ze zdumienia
Klęka przed Świątynią
I Święty Jan Paweł II
Jakże serdecznie
Na pół drogi wybiega


Aby jak ongiś
Jak ongiś w Watykanie
Jakże serdecznie
I jakże wdzięcznie
Za to przybycie tutaj


Szczególnie
Bezwzględnie
Ciebie
Powitać

Bo przecież dalej
Zwornikiem
Powszechnego

Katolickiego Kościoła
W Polsce jesteś
Będąc dla wszystkich
Prymasów po Tobie
Tym niedościgłym
Niedościgłym wzorcem
Do którego wciąż tylko
Równać


Równać
I równać
I zmierzać



Ponad czas
Ponad miarę
Której nigdy
Dosyć

I Tej Szkoły
Czcigodny
Ojcze Tadeuszu


Uczysz uczysz
I uczysz
Całe nowe polskie
Przyszłe
Pokolenia
By Wiara była Wiarą


Słowo
Słowem
A Sprawiedliwość
Sprawiedliwość
Jak to przed laty

Marzył poeta Julian Tuwim
W poemacie
„Kwiaty Polskie”
I to ta prawda
Która idzie w wieki
Bo nie masz
Także w Państwie Polskim
Nie masz Ładu


Bez tej uniwersalnej Harmonii
I nie masz Harmonii
W Naszej Ojczyźnie
Bez tego Ładu
Bożego Ładu
Wprost z Ewangelii
Wprost z Dekalogu

I idą Wszyscy Polscy
Męczennicy
Których nazwiska
W czarnym marmurze
Złotymi zgłoskami
Zapisane
Na wieki wieków
A tuż przy samym
Głównym Ołtarzu


Są Ci Pierwsi
Z Pierwszych
Którzy tę Polskę
Bardziej ukochali
Niż własne serce


Chluba Naszych Czasów
Chluba Naszych
Polskich Wieków
Niezawodni Uczniowie
Jezusa Chrystusa 
Króla Polski
I Rycerze Maryi


I Wesele w Kanie
Galilejskiej trwa
I jakże Czcigodny Ojcze
Ojcze Tadeuszu
Jakże bardzo pamiętasz
O słowach Maryi
Uczyńcie wszystko
Cokolwiek Wam powie

I czynisz to wszystko
Nie bacząc na nic
I na nikogo
Aż do zaprzeczenia
Samego Siebie
Jakże gorliwie wypełniając
Obrany raz na zawsze
Ów Polski Maryjny
Redemptorystyczny
Toruński
Azymut

Krytykować Ciebie
Za to wszystko
To wywracać




Nasz jak najbardziej
Normalny Świat
Wywracać
Do góry nogami





Ilustracje i tekst
Stanisław J. Zieliński
25.10.2017 R

Post scriptum:
...i Krzyś Luchowski, który Delegacji Delegatów na Zjazd Polskiego Związku Katolicko-Społecznego w Warszawie ufundował transport, gdy byliśmy już koło Torunia w drodze powrotnej do Gdańska -  powiedział stanowczo:
Jutro w Sanktuarium Maryjnym  p.w. Najświętszej Maryi Panny Gwiazdy Nowej Ewangelizacji  i Św. Jana Pawła II jest Pierwszy Odpust Ojca Św.  Św. Jana Pawła II.... Nie może nas tam nie być, tym bardziej, że jesteśmy już tak blisko.... A komu grosza nie starcza - temu postawię i hotel i śniadanie....
I skrzętnie skorzystałem z tego daru Niebios, jakże solidnie wypełnionego przez Posłańca Krzysztofa...Patrona Kierowców i Wszystkich Dobrych Polskich Dróg...


czwartek, 19 października 2017

A gdy już tyle jesieni


A gdy już tyle Jesieni

Tobie Ireno i Wszystkim Irenom 
W Polsce i na całym Świecie 
Z Serdecznymi Życzeniami 
Trwania i Wytrwania 
W tym Wszystkim
Co Piękne i Nieprzemijające
Aż po granice Absolutu  i Wieczności

A gdy już 
Tyle Jesieni
Że więcej niż

W szklance

Wina

Wtedy ma Imieniny

Ma imieniny

Irena




I wszędzie Jest

Tyle złota


W lesie

Na łące

W ogrodzie

Nie sposób

Udźwignąć 
To wszystko

Choć brać możesz tyle

Ile tylko możesz



Ale czy pytać Wypada

Choć Mimochodem

Znienacka

Ireno tyle masz złota

Że aż po wszystkie

Po same brzegi Świata



I jawisz się w tym

Swoim świecie

Kniahini

Księżna

Księżniczka

Zawsze na swoim

Zawsze u siebie

I zawsze

W swoich

Rozsądnych

Granicach



A wszystko 
Takie bogate

Takie dostojne

I Złote

Wiadomo

Ma imieniny Irena


I wszystko

Jest takie normalne

Takie jesienne

I takie proste



I powódź powódź liści

A każdy

Obsypany że Samo złoto

I jesteś pośród


Tych skarbów

Zaiste

Jakże dorównując

Najdroższym Na świecie

Klejnotom

Lecz Ty tak gonisz
Z dnia na dzień

I w tych codziennych

Przedbiegach

Obejmiesz choć okiem

To wszystko

Z każdego Swojego Miejsca


A może 
To sen

Li tylko

Nie świat a zjawa

I widmo

A może li tylko

Wspomnienie

Że tego już nie ma

A po prostu

Już było



A może Marzeniem

Dopiero

Bo los 
Coraz bliżej

Los serdeczny

I tylko te chwile


Policzyć

Kiedy i każde Marzenie



Tak nagle

Niebawem

Serdecznie


Wypełni



A gdy już tyle 
Jesieni

Że więcej

Niż w szklance

Wina

Wtedy ma imieniny


Ma imieniny

Irena



Ilustracje
Irena Zdrojewska
Archiwum Internetowe

Stanisław J. Zieliński
Tekst
Stanisław J. Zieliński
19.10.2017 R








niedziela, 8 października 2017

Może do końca nie taka Samotnia

Może do końca nie taka Samotnia



Mówisz że Samotność

Ta już wieczorem

Jest taka 


Bliższa

I taka głębsza

I cienie idą 
Jeden za drugim

Skrajem 
Płomienia Świecy

Dyskretnie idą

Od serca do serca

I pokonują

Te trudne odległości

Chwile tygodnie

Miesiące i lata



A Ty na to patrzysz

Na ten ogromny 










Ekran Nieba

Wprost 
Ze swojego okna

Wsłuchana w szepty

Odległych gwiazd

Koło których czasem

Przeleci jakiś

Zbłąkany meteor




Tęsknota przelotna

I nuta ulotna

A mimo wszystko

Jakże mocno


Jakże mocno wirująca jeszcze


Melancholia

I to pytanie

Wciąż bez odpowiedzi

Bo ta samotność

I ta Samotnia
Samotnia Pustka
Samotnia Otchłań


 







 







To może jednak
Nie taka studnia
Mimo wszystko
Dobra dla Pustelnika

Ale czy dla Ciebie

 








Gdy cała jesteś



Jeden Wulkan Serca
Jakże pełna błysków
Rozpędzonego dokądś
 Ognia 

 










Stanisław J. Zieliński
8.10.2017 R